Tijd om te stoppen met zielig doen als Molukse gemeenschap in Nederland

Nooit vergeten! Ken je geschiedenis Nederlanders.
Nooit vergeten! Ken je geschiedenis Nederlanders.

Woensdag 8 juli jongst leden, was er een informele bijeenkomst op het ministerie van Veiligheid en Justitie in Den Haag. A. van der Steur leidde de bijeenkomst op zijn eigen ministerie, aanwezig was ook vice-premier L. Asscher. Tevens een afvaardiging van de ministerie van defensie, het informele bijeenkomst werd gehouden in verband met het rapport die is opgemaakt naar aanleiding van de bloedige einde van de treinkaping in 1977. Er waren ongeveer een twintigtal genodigen aanwezig vanuit de Molukse samenleving. Geen enkele afvaardiging van de zogenaamde (Nederlandse) RMS regering in ballingschap was aanwezig. Wel waren ze uitgenodigd. Ik zal mijn persoonlijke beleving daarvan proberen te beschrijven. De bijeenkomst was om half twaalf belegd, de ministers kwamen wat laat naar binnen. Dus het begon rond kwart voor twaalf. Op zich geen probleem zou men zeggen, maar het venijn zat het ook hier in de staart. Men vroeg hoe men het rapport ervaarde binnen onze samenleving. Let wel, dit was een informele bijeenkomst de formele dient nog te komen. De stellingname die vanuit de Molukse hoek werd gelanceerd omschreef alles goed. Men vond het raar dat het rapport door de minister van Opstelten(destijds) werd samengesteld door hun eigen netwerken. Het zou beter zijn dat ook onpartijdige specialisten met het rapport, en of onderzoek zich hadden bemoeid. Want nu is het alsof de slager zijn eigen vlees een keurmerk kan geven. Er waren ook Molukse sprekers die zich niet bij het onderwerp hielden, en hun onvrede over andere zaken naar buiten brachten. Wat ik persoonlijk vreemd vond, want dit betekende tijdverlies. Men vertelde ons dat het rapport wat hun betreft een gesloten zaak was. Ik had toch daarna nog een vraag. Ik vroeg hen of men in het zogeheten afgesloten rapport, ook rekening mee had gehouden met de eindverslagen en conclusies die de Britse en Amerikaanse geheime diensten hebben gemaakt. Vanuit sommige Molukse gezichten kon ik zien dat ze verbaasd waren, en enkele kon ik horen denken. Wat vraagt hij nu weer? Je zal maar kennis hebben van het hele dossier. De topambtenaar keek me aan, en zijn lichaamstaal straalde irritatie uit. Hij antwoordde mij dat daar geen rekening mee is gehouden. Ik antwoordde hem: ” Bedankt voor uw antwoord. Maar deze geheime diensten spreken over excecuties! ” Men moet weten dat beide geheime diensten de term “Dutch Approach” lanceerden, na de treinkaping 1977. Naar mijn mening had dit moeten gebeuren, verslagen van hen hadden geraadpleegd moeten worden. Want het aanpak van de “Nederlandse benadering (Dutch Approach)” werd door elk land bestudeerd en overgenomen in acties met betrekking tot terreur. Of te wel mijn vraag, en het antwoord die werd gegeven? Haalde het hele rapport onderuit! Althans nu het nog informeel is.

De bijeenkomst ging door, er kwamen mensen aan het woord die over maatschappelijke( Molukse gemeenschap) problemen praten hier in Nederland. Ik vond dat niet gepast want daarvoor waren we niet bijeengekomen. Maar goed, men wilde weer op een of andere manier subisidie krijgen voor hun plannen. Zo denk ik er maar over, en jazeker ik vind het vragen van subsidies een vorm van zwijggeld ontvangen. Ik vond het maar tijd verspillen, want ik zit daar voor een andere doel. Er werd ons ook verteld dat Ririmasse(actie-voerder 1977) en zijn vriend Jan Beckers(journalist) waren uitgenodigd, een paar maal zelfs. Maar zij kozen om niet te gaan, de ministers vonden dit jammer. Ik sluit me daarbij aan, want dat zijn zeker gemiste kanssen. Heel simpel het onderzoeksrapport die “gedegen en goed” in elkaar gezet was. Had dan mogelijk aan de tafel van meer kanten belicht kunnen worden, maar ook onderuit gehaald worden. Ook de RMS kwestie werd aangehaald door een spreekster, maar vice-premier Asscher was daar heel duidelijk over. Voor de Nederlandse regering was dat een afgesloten onderwerp. En verontschuldigde zich daarna, want hij had haast en een andere afspraak. Ineens werd er aangekondigd dat de bijeenkomst nog een paar minuten te gaan had. Gelukkig had ik mijn hand al een paar maal opgestoken. En werd er verteld dat ik nog tijd zou krijgen. Ik vertelde dat ik nog twee zaken had. Het eerste was dat ik als persoon die ook een veteranenstatus heeft tegen het plan ben om de mariniers die in 1977 meededen, dezelfde status te gaan geven. Omdat het een devaluatie zal betekenen van de status. Want men dient in het buitenland hebben gediend of in de beide wereldoorlogen als Nederlandse militair. En men moet er rekening meehouden dat ze een verkeerde geweldsinstructie hebben gehad. En er tijdens overgaves van actie-voerders standrechterlijke excecuties zijn geweest. Nogmaals zelfs andere geheime diensten bevestigen dit allemaal. De afvaardiging van defensie keek me enigzins verbaasd aan. Want hij wist me te vertellen dat vanuit de Molukse samenleving geen bezwaren meer waren. Wel vreemd vond ik dat want binnen de Molukse samenleving is er via internet(Facebook) wel degelijk verzet en onvrede tegen de plannen. Dat ook is overlegd met de Molukse samenleving werd er verteld, en hij adviseerde mij een of andere krantenartikel daarover te gaan lezen. Ik reageerde toen: “Bedankt voor uw antwoord, ik blijf er niet mee eens.” Daarna ging er hard over met de volgende woorden: ” En wanneer zij de veteranenstatus krijgen. Gaat dit ook betekenen dat diegenen die nog leven van KNIL of andere onderdelen van defensie van Molukse afkomst onmiddelijk een veteranenstatus en insigne gaan krijgen? ” Geschokt keek de afgevaardigde van defensie mij aan. Ik sloot af met: “Bedankt voor het antwoord.”

Morgen nemen we geen gevangenen naar huis vertelde Van Agt tegen de mariniers
Morgen nemen we geen gevangenen naar huis vertelde Van Agt tegen de mariniers

Of te wel het plan van de veteranenstatus aan de militairen die standrechterlijke excecuties hebben gedaan, is in werking gesteld. Dus de zaak is hiermee gesloten? Maar ik heb daar een andere mening over, maar daar kom ik later op terug. Ze wilden van mij af. Want er stond een andere persoon te zwaaien met zijn hand. Maar ik vertelde dat ik twee zaken had, en niet een. Ik mocht het laatste onderwerp aansnijden. Ik vroeg of binnen het rapport ook de dood van Ansje Monsjou is onderzocht en beschreven. De ambtenaar antwoordde wederom lichtelijk verbaasd met dat dit is gebeurd en in het rapport te lezen is. Maar is dat wel zo? De bijeenkomst werd afgesloten, vanuit de ministerie of kabinet werd gesteld dat men de verbinding met de Molukse samenleving in stand wilde houden. Men hoopte op vervolggesprekken. Als tegenreactie vanuit de meeste Molukkers die aanwezig waren, was er tevredenheid met deze toezegging. Ik ben ook wel blij met deze toezegging. Maar dan gaan we nog even door op het onderzoeksrapport en het plan van veteranenstatus. Want nogmaals dit was een informele bijeenkomst.

Ik werd gelijk aangeklampt door een Molukse dame nadat het was afgesloten, zij was een beetje ontdaan. Ze vertelde me dat ze niets anders kon doen tegen de veteranenstatus, zij heeft er in toegestemd. Ze was tegen de muur gezet door defensie. Ze had de keuze ze zouden een medaille krijgen, of een veteranenstatus. En dat wilden ze de nabestaanden niet aandoen. Hoe dom kan je zijn, dacht ik gelijk! Want? Het was beter een medaille of lintje te gaan geven aan iedereen. Want dat heeft geen betekenis. Maar het toekennen van een veteranenstatus, betekent zoveel meer. Het is een hogere onderscheiding met allerlei extra’s aan verbonden, wanneer men er gebruik van wilt maken. Ik antwoordde dan ook waarom zetten jullie niet op het internet of er ook Molukse mannen zijn hier met veteranenstatus. En hadden jullie daar advies aan kunnen vragen. Een vrouw die niet in het leger heeft gezeten kan een inschatting maken over het verschil? Wij beschikken over een veteranenstatus, ze is er ingestonken dacht ik gelijk.

Molukse zaken worden al jaren verkeerd behartigd door slechte raadgevers of gesprekspartners. Ik heb de afgelopen jaar daarom ook poll’s ingezet in mijn blogs. Om zo te kunnen peilen wat er echt leeft, en natuurlijk ook wil ik weten of ik wel degelijk de stem ben van “de zwijgende meerderheid”. Want zo word ik weleens omschreven binnen netwerken. RMS staat voor democratie! Maar je mening ventileren mag niet, dan ben je ineens van de AIVD of heult je met wie dan ook. Of ze proberen je aan de schandpaal te nagelen met fake-namen en of accounts op het internet. Men moet zich gaan afvragen wie zich daar achter schuilen. Maar wat ook naar voren kwam is dat men de Nederlandse overheid wilt praten over allerlei zaken. Maar of ik daar op dit moment geinteresseerd in ben? Ik dacht het niet. Eerst moet de open wond die nog steeds rot goed in kaart gebracht worden. En dat is het einde van de treinkaping van 1977. We moeten niet zielig daar over doen, want dat gevoel bekroop me ook afgelopen woensdag. Ik besef dat er nu mensen kwaad gaan worden. Maar we moeten beseffen dat ze gekozen hebben om de trein in te gaan. Met alle mogelijke gevolgen te accepteren. Natuurlijk lag het scenario klaar dat het een vreedzame einde zou worden, want niet zoals in 1975 was er geen enkele gewonde of doden gevallen. Door de hand van de Molukse vrijheidstrijders in de Punt(Beilen). De Nederlandse overheid met name Dries van Agt, drong op een geweldadige aanval en bevrijding. Die keuze is te begrijpen, of het leuk is of niet. Maar? Militairen een vrijbrief te geven om mensen die zich willen overgeven standrechtelijk(dus zonder tussenkomst van een rechter) te excecuteren? Dat is tegen de Nederlandse wetgeving! De keuze om niet aan te vallen, kunnen we wel over blijven discussieren maar moeten we respecteren.Wel wil ik er bij vermelden dat ook woensdag werd verteld dat ze nooit de actie hadden moeten doen. Maar men vergeet allemaal toen en nu, dat het geen actie was. De Molukse acties destijds waren Molukse reacties! Het is bij ons altijd actie, en daarna reactie! Niets anders. Daarom roep ik nu ook om eindelijk in meerderheid een reactie te gaan doen. Hoe we dat kunnen gaan doen? Het is duidelijk dat er geen eenheid is binnen onze gemeenschap in Nederland. Hoe dit kan? Mag duidelijk zijn voor iedereen. De zogenaamde (politieke) kopstukken en zogenaamde leiders ook van de meeste organisaties spreken altijd uit eigen belang. Dus wordt het tijd om vanuit de gemeenschap een manier te vinden, om in ieder geval te zeggen dat een afgevaardigde of afvaardiging spreekt namens minimaal paar honderd Molukse mensen vanuit onze gemeenschap.

Ben je al lid Molukse gemeenschap tegen veteranenstatus 1977(Facebook)?
https://www.facebook.com/groups/256896641136361/

Hoe ik dat wil in elkaar draaien? Kom ik deze week op terug. Maar een ding. Ik wil me verzetten tegen de uitspraken die tijdens het informele bijeenkomst ons is verteld. Of te wel een heropening van het onderzoek, rekening houdend met ook de informatie van buitenlandse geheime diensten. Een bevredigende uitleg van de oorzaak hoe de gegijzelde Ansje Monsjou is overleden, haar moeder komt van Ambon. Het tegenhouden van de voorgenomen besluit de militaren een veteranenstatus te gaan geven. Een nieuw element zal ik er aan toevoegen, en dat is het feit dat de mannen van de eerste generatie die in de KNIL of andere krijgsmacht hebben gediend van Molukse afkomst, eindelijk hun terechte veteranenstatus gaan krijgen. Ook zal binnen dit onderwerp een eis komen dat iedereen van Molukse afkomst met deze afgrond, die niet meer leeft posthuum een medaille of lintje gaan krijgen. Kansloos? Het eerste rapport over de val van Sebrenica is deze week ook in de prullenbak beland. En het tij keert in de publieke opinie ten aanzien van de militairen die lijdzaam moesten toekijken, zij zijn wel terecht militairen met veteranenstatus. Kortom het is tijd om niet meer zielig te gaan vragen, het is tijd om ons recht te gaan opeissen en ophalen! We moeten terug naar de mentaliteit die men in de KNIL zich aannam! Ken je nog mannen die nog leven die in het KNIL hebben gediend, en in Nederland wonen? Mail me via salahutu@gmail.com hun gegevens want ik wil ze aanmelden voor een veteranenstatus!

Maluku4Maluku
Leo Reawaruw

P.S. De vraag of de motorclub SatuDarah een goede afspiegeling is van de Molukse tradties, is voor negentig procent van de Molukkers in Nederland met een nee beantwoord in de poll die nu is afgesloten! Vijf procent geen mening, en een andere vijf procent zegt ja. Ik heb een Tua Adat(woont op de Molukken) die hier tijdelijk is mogen ontmoeten in Nederland, hij was ontdaan van de documentaire SatuDarah OneBlood en staat vierkant achter mijn stellingname. Zal ook op de Molukken zijn mening bekend maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s