Hoop(voor KNIL Ambonezen in rechtszaken)

 

Hoop(op advocaat van KNIL Ambonezen)

Culemborg

Ik kreeg vorige maand ineens berichten vanuit de Molukse samenleving waarom advocatenkantoor Wattilete niet is benaderd, om de kwestie KNIL Ambonezen te verdedigen. Ik heb heel simpel dan een antwoord teruggeschreven met de tekst:  “Maluku4Maluku heeft al een advocaat en dat is(veteraan) Michael Ruperti!” Van enkelen kreeg ik dan de vraag om meer uitleg. Maar ik heb daar nooit meer antwoord op gegeven. Ten eerste had ik het daar te druk voor, ten tweede dacht ik dat ik voldoende de vraag had beantwoord. Maar deze vraag kwam de laatste week weer terug.

Daarom het volgende toen in Culemborg onze mensen in de problemen kwamen door Marokkaans straattuig(term uit veiligheidsrapport gemeente Culemborg)! Was dezelfde Johnny boy ook bij de Molukse families geweest, en had hij zijn diensten aangeboden. Hij zou dit gratis doen, omdat men hem moest zien als de Molukse leider! Ik wist niet dat hij dit had gedaan, want ik wilde onze mensen topadvocaat Th. Hiddema aanbieden. Maar de afspraken waren al gemaakt! De rechtszaak verliep dramatisch voor de Molukse slachtoffers uit Culemborg, die hun huis en haard verdedigden tegen het Marokkaans straattuig. En? Ineens kregen de Molukse slachtoffers uit het niets, rekeningen opgestuurd van Wattilete advocatenkantoor. Die weigerde men in eerste instantie te betalen. Maar na enkele weken schakelede Johnny boy gewoon een incassobureau in!  Juridisch gezien konden ze zich nergens op beroepen. Want de afspraken stonden niet op papier.  Over betrouwbaarheid gesproken?

Na de aanvallen rondom nieuwjaar, bleef het doorgaan! Welke Molukse organisatie of personen stonden hun toen bij? Wakker?

 

Moet ik nog berichten ontvangen dat ik en mijn actiegroep Maluku4Maluku moet gaan overleggen met deze persoon? Ten eerste wat voor belang hebben wij hier aan? Ten tweede wanneer iemand met ons wilt praten? Zie ik eerst wel een schriftelijke uitnodiging tegenmoet!  Stel dat we dan gaan praten? Bepalen wij de locatie, en de tijd. De financiële afhandeling moet dan geregeld worden door de uitnodigende partij.

Fakenews

En wanneer de brief aan mij gericht word, wens ik deze ook te ontvangen met een kopie van een rijbewijs en of paspoort.  Want ik las op Facebook een zogenaamde brief die ook geschreven moet zijn door Wattilete, gericht aan de premier van Nederland. Dat mensen dat nog geloven! Ik denk dat dit eerder is geschreven door ene Ben Manusama. Die duidelijk om persoonlijke aandacht verlegen zit. Want? Het is heel simpel! Stel die brief komt van de zogenaamde regering in ballingschap. Waarom is die niet gepubliceerd op hun website? Jaren geleden kwam ik er achter wat de zwijgplicht inhield van een Manusama, ik was een van de eersten. Maar die Manusama was wel slimmer en sluwer dan Ben Manusama. Want nog steeds hebben velen niet door wat de zwijgplicht allemaal heeft veroorzaakt. In ieder geval het vertrouwen naar Michael Ruperti is heel groot. En na bijna zeventig jaar hebben wij het grootste hoofdpijndossier geopend, met de publieke opinie achter ons als medestander. Dan zal ik het niet toelaten dat er extra interne en externe elementen de kansen op slagen van de missie(financiële genoegdoening) risico’s meebrengen. Maluku4Maluku heeft  afspraken met de eerste generatie lopen, met niemand anders. En binnen deze afspraak vormen wij de sterkte eenheid ooit gevormd binnen onze samenleving.

M4MRoots22

Meer over advocaat, en veteraan Michael Ruperti? Gisteren in de kranten in het noorden van Nederland, onderstaande interview met de advocaat van de KNIL Ambonezen. Jazeker de KNIL Ambonezen die nu ook door de Nederlandse regering / overheid gezien worden als internationale erkende veteranen.  En dat is een machtsblok die nog steeds onderschat word, want veteranen verbinden met andere veteranen om andere veteranen te helpen.   Het sprookje dat de Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht is ingezet door de Nederlandse regering om ons zoet te houden is dus ook een groot sprookje. Ik heb dit ook uitgelegd op EenVandaag radio, u kunt dit naluisteren door op volgende link te klikken:

https://www.nporadio1.nl/radio-eenvandaag/onderwerpen/434070-eerbetoon-aan-knil-veteranen

KNILNPO1
Ik vind dat een domme vraag…………….NPO1 EenVandaag Radio

Veteranen levelen met elkaar, en dan kom je zonder de politiek tot een oplossing!!

IGK21.5
IGK H. van Griensven 21.11.2017

 

MalukuMaluku / VeteransVeterans

Leo Reawaruw

M4M_strak-logo

Advocaat Michael Ruperti: ‘Veteranen laten elkaar niet in de steek’

Dagblad van het Noorden – zaterdag 2 december 2017

Hij grossiert in spraakmakende militaire strafzaken, vaak met cliënten uit Noord-Nederland. Militair strafrechtadvocaat Michael Ruperti heeft door zijn carrière een groot hart gekregen voor veteranen. „Ik ben ook veteraan. Die laten elkaar niet in de steek.” Het is niet de manshoge stapel justitiedossiers die direct in het oog springt bij binnenkomst in zijn kantoor in het chique herenhuis in Baarn. Ook niet de overwerkte printer in de hoek, klagend over lege cartridges. Niet het bureau, bezaaid met notities achter het bordje I’m not bossy, I just have better ideas. Of de glazen vitrinekast vol militaire plaquettes. Dat verwacht je in het kantoor van een militair strafpleiter, van het kaliber Michael Ruperti.

One shot one kill

Nee, wat meteen opvalt is het zwarte motorjack over de leren bureaustoel. Dat kan geen namaak zijn, want in de bikerwereld is geen ruimte voor flauwe grapjes met motorclubhesjes. De in kapitalen geschreven ‘colours’ op de revers zijn opmerkelijk voor een advocaat: legad boven een speld van een pistool en consigliere (maffia-adviseur) onder het metalen insigne van motorclub Veterans. Op de rug prijkt One Shot One Kill. Grinnikend trekt advocaat Ruperti het ding aan. „Nee, ik ben geen volwaardig lid”, zegt hij met twinkeloogjes. Het jack kreeg hij uit handen van de president van motorclub Veterans, een actief dienende landmachtsofficier, van wie hij de naam niet wil noemen. ,,Ik kreeg het als bijzonder blijk van waardering voor mijn juridische bijstand. Ik ben er trots op.”

MarnixSchmidtMR2
Burostoel Michael Ruperti – foto DVHN Marnix Schmidt

Consigliere, dat is de humor in de bikerwereld

„‘Legad’ verwijst naar mijn vroegere werk als juridisch adviseur bij uitzendingen. Consigliere’, dat is de humor in de bikerwereld en de wereld van de militaire veteranen. Ik ben natuurlijk geen maffia-adviseur, maar dat is hoe justitie dit soort clubs ziet. De spreuk op de achterkant ‘One Shot One Kill’ is een verwijzing naar de commando’s, van wie er velen lid zijn van deze motorclub, die veelal als scherpschutters op missies werken.” Het jasje toont de nauwe band met zijn clientèle: meest militairen, vaak binnen speciale eenheden, zoals het Korps Commando Troepen, de mariniers, zelfs medewerkers van de inlichtingendiensten MIVD en AIVD. ,,Het is heel bijzonder dat je deze colours kunt dragen terwijl je geen member bent van een motorclub.”

Spraakmakende zaken

Een motor heeft hij niet, wel een Porsche, geparkeerd langs de gevel van het Gooise herenhuis. Voor het interview zit hij in die bolide eerst nog een half uur driftig te bellen met cliënten. Hij komt net terug van een hoorzitting. Dan appt hij: ‘Ik ben d’r!’, en zwiert naar binnen. Op tafel komen oliebollen en saucijzenbroodjes; de lunch is er door de drukte weer eens bij ingeschoten. Zijn telefoon, met het tot op de draad versleten hoesje, zwijgt eventjes. Ruperti grossiert in spraakmakende militaire strafzaken. Veel cliënten komen uit Noord-Nederland. Noem een grote militaire strafzaak, en hij heeft gegarandeerd een cliënt in die kwestie.

MarnixSchmidtMR1
Advocaat/Veteraan KNIL Ambonezen – Foto Marnix Schmidt DVHN

Hij start bescheiden

Dagelijks bellen journalisten. Hij kan altijd aanschuiven bij televisieprogramma’s, áls hij zou willen. Maar hij neemt niet altijd op. Maandelijks overlegt hij met de hoogste Defensie-ambtenaren. Maar hij start bescheiden. Als broodtrommelstudent, in 1992. Dagelijks in de trein Lelystad-Amsterdam. Gescheiden werelden. Thuis, dat was bij zijn gescheiden vader in Lelystad, werkloos geraakt door een auto-ongeluk. In Amsterdam verblijft hij tussen de elitaire studenten van de Vrije Universiteit. Aanvankelijk studeert hij politicologie/bestuurskunde. ,,Maar dat was een beetje vaag, ik twijfelde of ik daar wel geld mee kon verdienen.’’ Hij doet gedwongen eerst havo. ,,Je kunt het nu niet meer bedenken, maar omdat mijn beide ouders uit Suriname komen, vonden de leerkrachten het ‘verstandiger’ niet meteen vwo te willen doen…”

Polderjongen

Voor de ‘polderjongen’, zoals hijzelf zegt, is het financieel ondenkbaar uitwonend student te zijn, dus boemelt hij heen-en-weer tot zijn afstuderen in 1999 als strafrechtjurist, met bijbaantjes bij de Maxis, Albert Heijn en als schoonmaker van containers. „Nee, ik voelde me geen medestudent tussen de hockeyende aardappels in de keel. Ik heb me in die setting ook heel erg proberen te bewijzen. Ik kan het ook! Ik haalde heel goede cijfers.” Aan het einde van zijn studie stuit hij toevallig op een advertentie in de gang van de universiteit. Dat wordt allesbepalend: ‘Landmacht zoekt jurist voor juridische dienst in Arnhem’. Enkele jaren later is hij de enige jurist in Nederland die álle rapportages onder ogen krijgt van geweldsincidenten van Nederlandse militairen op missie, wereldwijd. Er kan geen schot gelost worden, of Ruperti kent alle details, alle betrokkenen. Het vormt hem tot de gewiekste, extreem goed ingevoerde advocaat die hij jaren later zal worden.

Streberig

„Van de twintig sollicitanten ben ik aangenomen”, illustreert Ruperti zijn eigen streberigheid. Het is de lijst bijbaantjes die hem die functie oplevert. „‘Jij pakt tenminste alles aan’, zei de overste. Het was een militaire functie, dus moest ik psychologisch en fysiek worden gekeurd. ‘Wat wil je worden?’ vroegen ze tijdens de keuring, terwijl ik op een onderzoekstafel lag. ‘Kolonel!’, riep ik. Dat was het hoogste wat ik toen kon bedenken”, schaterlacht hij om zijn eigen naïviteit, toen. Met zijn scores mag hij ook naar het Korps Commando Troepen, „maar ik wilde beslist een juridische functie.” Na een verkorte KMA-officiersopleiding, het zogeheten specialistenklasje met juristen, artsen en psychologen, belandt Ruperti in 2000 in Arnhem, eerst als vaandrig en uiteindelijk als eerste luitenant. De krijgsraad is net afgeschaft en om tóch de militaire expertise te behouden worden binnen het Openbaar Ministerie Arnhem twee militaire juristen toegevoegd aan het team aanklagers. Hij woont met zijn gezin in Meppel. Jaren boemelt hij tussen Meppel en Arnhem in zijn kapiteinsuniform.

 ‘Ik leerde de huidige generatie generaals goed kennen’

„Ik kwam op elke kazerne in Nederland, elke vliegbasis, leerde de huidige generatie generaals al goed kennen toen zij nog bataljonscommandanten waren. Voor de uitzendingen naar Irak en Afghanistan moesten vooraf afspraken worden gemaakt hoe gehandeld moest worden bij geweldincidenten. Als militair jurist zat ik daarom zes jaar lang bij alle regionale driehoeksoverleggen tussen de militaire commandanten, de marechaussee en officieren van justitie.” Zo leerde hij al vroeg Richard van Harskamp kennen, die later bevelhebber werd van de Nederlandse troepen in Uruzgan. Nog veel later werd kolonel Van Harskamp cliënt bij advocaat Ruperti, eenmaal verdacht van het mishandelen van zijn vriendin en haar ex. Kapitein Ruperti wil óók op missie. Het wordt 6,5 maand Bosnië, van oktober 2004 tot medio april 2005 als ‘legal advisor’ van het NL Contingentcommando in Banja Luka. De oorlog is geluwd, maar de strijd tegen de misdaad en corruptie in Bosnië is heftig genoeg om nooit zonder wapens de poort uit te rijden.

„Ik ging mee met 44 Pantserinfanterie Bataljon.We deden ‘harvest’-operaties; invallen in huisjes, op zoek naar wapens. Meegaan met die missies was een beetje atypisch. Not done voor een kapitein, aldus de Britse collega-officieren. Maar bij het sneeuwscheppen op de compound deed ik ook mee, gewoon aanpakken.” „Net voordat ik naar Bosnië ging, speelde de zaak Erik O., de marinier die beschuldigd werd van moord omdat hij in Irak waarschuwingsschoten had gelost op plunderaars. Een afgeketste kogel zou een Irakees fataal zijn geworden. Er was veel ophef over wat militairen wél en niet mochten doen tijdens missies. De afspraak werd gemaakt dat elk gebruik van geweld standaard onderzocht zou worden door de marechaussee en voorgelegd aan een officier van justitie. Ik adviseerde die officier van justitie.”

Marco Kroon

Terug uit Bosnië leest hij zich scheel aan de binnenstromende geweldrapportages uit Irak en Afghanistan. Vooral de missies van Marco Kroon leveren hem veel leesvoer, omdat diens peloton commando’s schietend door Afghanistan trekt. Die acties leveren de commando’s de allerhoogste onderscheiding op, de Militaire Willemsorde. „Ik was de enige jurist in Nederland die al die rapportages spelde.” Die rapportages veranderen de jonge kapitein. „Afghanistan is ons verkocht als ‘wederopbouwmissie’. Maar het enige dat ik opmaakte uit die rapporten was dat het daar oorlog was. Het waren vechtmissies. Politiek is ons dat anders voorgesteld, maar dat was echt onzin. Politici wisten totaal niet wat er zich daadwerkelijk afspeelde. De geactiveerde ‘rules-of-engagement’ waren bedoeld om oorlog te kunnen voeren. Dat paste echt niet bij een ‘wederopbouwmissie’.”

Oorlog

De gapende kloof tussen de militaire realiteit en de politieke werkelijkheid wordt hem pijnlijk duidelijk bij een bezoek aan de Defensie-bunker onder het ministerie in Den Haag. „Een echt operatiecentrum, waar generaal Pieter Cobelens, later directeur van de militaire geheime dienst MIVD, de scepter zwaaide. We bespraken met de ambtelijke top de ‘rules-of-engagement’. Defensie maakte het OM duidelijk dat de zwaarste geweldsbevoegdheden moesten worden ingezet. In feite oorlog voeren. “Maar op datzelfde moment, schuin boven ons, in de Tweede Kamer verkochten de minister en de premier de missie Afghanistan als ‘wederopbouw-missie’. Die bevoegdheden moesten er ook zijn, alleen de politiek was niet klaar voor zo’n ruwe versie van de werkelijkheid. Robuust. Dat woord is vaak gebruikt. Dat betekent ‘alle hendels open als het nodig is’. Mooi politiek verpakt.”

Begin 2007 accepteert hij een baanaanbod van een advocatenkantoor in Amersfoort. Hij had even geflirt met het idee om officier van justitie te worden, maar hij had inmiddels „te veel hart gekregen voor militairen” om die te vervolgen. Binnen een maand stromen cliënten en strafzaken binnen. Hij rijdt nu een dure wagen, heeft geen OV-kaart meer.

Nu, aan de top, twijfelt hij. Doorgaan? Of stoppen? „Ik werk achttien uur per dag, zes dagen in de week. Ga niet slapen voor één uur en altijd wakker om half zes. Dan ratelt alles weer door mijn hoofd. Elke dag heftige, gevoelige zaken. In het militaire strafrecht speel je constant Champions League. Dat gaat ten koste van vakantie, privé, gezin, kinderen.’’ ,,Tijdens onze vakantie op Kreta werd een luitenant-kolonel gearresteerd. Die belt me vanuit Breda. Of ik de zaak wil doen. Ik kende hem niet eens. Ik was op Curaçao, op vakantie. De tweede dag heb ik al een afspraak in Willemstad om een strafzaak tegen een officier te bespreken. Als een militair om hulp vraagt, korporaal of officier, zeg ik geen nee.”

In paniek

„Ik ga voor elke zaak; van een vechtende militair in Groningen of een van corruptie verdachte overste. Maar ik denk wel eens: ga ik dit tempo nog een jaar volhouden? De verantwoordelijkheden drukken zwaar. Ik sta veel veteranen bij. Soms word je gebeld door een cliënt met PTSS, in paniek, huilen. Die kan ’s avonds laat niet bellen met het veteraneninstituut, maar die belt mij.”

„Dan zit je zomaar anderhalf uur te bellen, dan kán je niet ophangen. Ik ben ook veteraan. Die laten elkaar niet in de steek. Iedereen die ook ooit ‘in de shit’ heeft gezeten, van Bosnië tot Afghanistan, die help je. Bij veteranen ligt echt mijn hart. Maar aan de andere kant … het is ook fris en gezond iets totaal anders te gaan doen, in het bedrijfsleven of de politiek.” Voor de Kamerverkiezingen is hij benaderd door „meerdere politieke partijen”. Hij wil wel minister worden, zegt hij lachend, maar helemaal flauwekul is het niet. Er fonkelt te veel ambitie in zijn ogen. Als hij ooit in de politiek belandt, moet een select groepje topambtenaren vrezen voor hun baan.

„Het vertrek van de commandant der strijdkrachten generaal Tom Middendorp, vanwege het mortierongeluk, heeft mij persoonlijk veel meer geraakt dan dat van minister Hennis. De enige die echt had moeten vertrekken was de hoogste ambtenaar van het ministerie van Defensie. De ambtenarentop, dáár zitten de ware verantwoordelijken. Die hebben cruciale fouten gemaakt.”

„Het munitiebedrijf verantwoordelijk voor die Mali-mortieren valt onder de Directie Materieel Organisatie. Dat is de verantwoordelijkheid van de secretaris-generaal. Maar zoals altijd blijven ambtenaren zitten. Militairen worden uiteindelijk geslachtofferd. Dat speelt als een rode draad door al mijn militaire strafzaken.”

Vastgeroeste topambtenaren

Ruperti is cynisch over een „klein clubje vastgeroeste topambtenaren dat al 15, 25 jaar in Den Haag zit. Ministers komen en gaan. Die ambtenaren blijven. Ministers zijn afhankelijk van deze kliek. Gewone militairen kunnen niet vertrouwen op ambtenaren, die hebben een heel andere mindset. Niet opgeleid om er altijd voor elkaar te zijn. Hun eeuwige reflex is: liever een militair opofferen dan dat het ministerie of de minister wordt beschadigd.’’

,,Dat is een staatsgevaarlijke situatie, zoals deze ambtenaren al jaren de belangen van Defensie invullen. Ze hebben geen militair hart. Deze ambtenaren maak ik al jaren mee als jurist en als advocaat in gevoelige strafzaken. In de krijgsmacht moet je om de drie jaar van functie wisselen. Dat is gezond. Maar op het ministerie mag je jaren vastgeroest, veilig en onzichtbaar achter bureaus zitten.”

MarnixSchmidtMR3
KNIL Ambonezen zijn veteranen! Foto Marnix Schmidt DVHN

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s