Hoop(kans op kindermishandeling bij Korps Mariniers)

Gevangenisstraf

De kazerne van de Korps der Mariniers in Doorn dient te verhuizen, althans dat vind de politiek. Er heerst onrust nu bij de militairen van Korps Mariniers, want de verhuizing is voorgoed vanuit Doorn naar Zeeland.  Mariniers zijn bang dat er echtscheidingen door de gedwongen verhuizing kunnen voorkomen in de toekomst. Veel vrouwen van de militairen zien de verhuizing naar Zeeland totaal niet zitten.

 

Echtscheidingen, kunnen ook kinderen scheiden van de niet verzorgende ouder. Partners die gaan scheiden, en zogenaamd in het belang van hun kinderen niet mee willen werken aan een bezoekregeling komt nog steeds voor. Het is eigenlijk een geestelijke kindermishandeling, die sterk veroordeeld moet worden. Want zo lang de niet verzorgende ouder geen seksuele misbruik, en ook geen zware mishandeling heeft gepleegd op de kinderen van gescheiden ouders. Dient een bezoekregeling in stand gehouden worden. De ouder die dit tegenhoudt moet men zien als zware misdadiger, want deze misbruikt de kinderen. Op termijn zullen de kinderen daar geestelijke problemen mee gaan krijgen, wanneer ze op latere leeftijd zijn. Voorbeelden van bindingangst, en zichzelf minderwaardig voelen komen bij deze kinderen veel voor. Vaak word er partij door de omgeving gekozen voor de moeders, omdat zij de verzorging hebben. Maar deze moeders dienen eigenlijk voor zware kindermishandeling een gevangenisstraf krijgen, want ze gewoonweg (geestelijke) kleine kinderenverkrachters.

College van de Rechten van de Mens is een leugen!

Gelukkig voor de mariniers de tijden veranderd, men kan zulke mogelijke beslissingen, en of dienstbevelen nu laten toetsen aan politieke partijen. Of bij een Ombudsman, of een militaire vakbond. Bij en college van de Rechten van de Mens? Dat gaat helaas niet lukken, u gelooft mij niet? Klik op onderstaande link van YouTube kunt u een gesprek afluisteren tussen mij en de College van de Rechten van de Mens uit Utrecht:

College van de Rechten van de Mens wil zich er niet mee bemoeien, de kwestie van schending van mensenrechten ten aanzien van vergeten kinderen, en vergeten moeders kunnen ze niets tegen doen. De reden is dat ze niet tegenover de Nederlandse Staat mogen oordelen en of veroordelen. Raar maar waar. Want ze deden wel een uitspraak tegenover de politie ten aanzien van een Moslima die een hoofddoek wil dragen, u gelooft mij niet? Het dragen van een hoofddoekje is belangrijker dan het leven van 350 kinderen en 150 jonge moeders! Kijk het volgende filmpje:

Andere tijden

Sommigen in mijn omgeving delen de mening dat de Mariniers uit Doorn niet moeten zeuren, en dienstbevel dienen op te volgen. Ik kan mij daar wel wat bij voorstellen, want ze behoren  ook tot een keurkorps van defensie. Het zijn geen dienstplichtigen, maar beroepsmilitairen. Vooral wanneer men teruggrijpt naar de KNIL Ambonezen in het jaar 1951, die werden op dienstbevel voor zes maanden naar Nederland gebracht. Daarnaast werd hen allen wachtgeld toegezegd vanaf het moment dat ze op de boot stapten, dit is nog nooit uitbetaald geweest. Daarom gaat Stichting Maluku4Maluku hier voor de komende tijd in bespreking om dit aanhangig te maken, wanneer wij er niet uitkomen zal de stap naar de rechter gemaakt worden. Nee, de mariniers zullen bij eventuele verhuizing ook niet gelukkig in een oude concentratiekamp gestopt worden met hun gezinnen. Dan kan ik mij wel levendig voorstellen dat een vrouw anno 2018 bij haar man weggaat.

Toch gaat Stichting Maluku4Maluku de mariniers steunen in hun wensen om in Doorn te blijven! Want een goede welzijn in het thuisfront draagt bij in het optreden van een militair! Militairen die op missie gaan, en midden in een echtscheiding zitten, of hun kinderen niet meer zien omdat de ex dit tegenhoudt, kunnen niet maximaal opereren. Daarnaast de Stichting Maluku4Maluku komt niet alleen voor belangen op van KNIL Ambonezen, maar ook voor militairen en of veteranen die onder de Nederlandse krijgsmacht dienen of hebben gediend! Dit alles is intern, en bij het oprichten van de stichting vastgelegd! Kortom, wij steunen de Mariniers uit Doorn met hun wens! Of de mariniers achter ons gevecht gaan staan? Is mij om het even als frontman van Maluku4Maluku, wij nemen standpunt in.

Kinderen en jonge moeders in oorlogsgebied

Iedereen is een beetje bijgekomen van het feit dat Stichting Maluku4Maluku het weggestopte verhaal, en trieste dossier naar boven heeft getoverd. Het verhaal van de 350 kinderen, en 150 moeders. Die werden achtergelaten in de veronderstelling dat hun ouders, of echtgenoten voor zes maanden zouden verhuizen(een soort missie), en weer zouden terugkeren. Veel kinderen werden achtergelaten bij familie(Letsoin bij grootouders), veel hebben hun ouders nooit meer teruggezien. Maar kan het erger? Helaas is het antwoord honderd procent, ja! Want de verhalen komen nu los, er waren ook jonge moeders die met hun kleine kinderen aankwamen op de haven. En zagen de boot vertrekken, omdat de Nederlandse kapitein of officieren niet wilde wachten. Een verschil van vijftien minuten redelijkheid, en billijkheid tegenover de trouwe militair werd niet in acht genomen. Een beslissing met grote gevolgen want wat velen niet doorhebben, is het feit dat zij allen in vijandelijk gebied werden achtergelaten. Let wel, zonder bescherming! Het verhaal dat moeders met hun jonge kinderen de jungle invluchten, moet men als waarheid gaan beschouwen.

Want? Men moet er rekening mee houden dat zij werden gezien als de vrouwen, en kinderen van de vijand. En? Ze waren ook nog eens Christen, in de grootste Moslimstaat van de wereld. Niemand kan mij de garantie geven of er niet een vrouw aangerand, of verkracht is. Of dat er kleine kinderen in de haven zijn gegooid, en daarna verdronken, mogelijk met hun moeder. De verhalen van de Christenen in ISIS gebied kan men gewoon doortrekken op de kleine kinderen, en hun jonge moeders die op de haven in de steek werden gelaten. Want wanneer men de optelsom maakt dat ze gezien werden als verraders en honden van een andere geloof, hoeft men niet veel fantasie te hebben om dit te concluderen. De waarheid is nog wreder dan men ooit heeft kunnen beseffen! Nu er de afgelopen tiental jaren genoeg voorbeelden zijn van vrouwen die een andere geloof aanhangen, en in handen vallen van Moslims die hun als hun vijand zien is heel bekend. Yezidi vrouwen en meisjes kunnen alles er over verklaren, maar ook de jonge vrouwen die in handen van de Boko Haram zijn gevallen. Tegenwoordig wordt alles heel snel op internet en andere perskanalen gebracht. Maar in het jaar 1951 was dit niet mogelijk. Anders waren er ook op YouTube verhalen verschenen van de 350 kinderen en 150 moeders die werden achtergelaten, en vergeten. Maar vooral aan hun lot overgelaten!

 

Minder dan een vluchteling

Gelukkig zijn we onze geschiedenis aan het herschrijven, totaal tegen alle verwachtingen in. Niemand had ooit verwacht dat dit nog eens zou gaan gebeuren. De ontwikkelingen die de laatste tien maanden zijn binnengehaald doen de Nederlanders eindelijk beseffen, wat wij als volk voor de Nederlandse staat hebben betekend. Alleen weet men niet dat alles werd gedaan in naam van het Koningshuis. Het Koningshuis was het symbool voor alle Ambonezen al de jaren door. Nederlanders weten niet eens dat er veel Molukse vrouwen vernoemd zijn naar Juliana en of Wilhelmina, maar ook de namen van hun voorgangers kan je veelvoudig tegenkomen binnen Molukse families. Daarom heb ik afgelopen vrijdag ook een brief verzonden naar Koning Willem-Alexander het is afwachten, maar ik denk dat mijn verzoek niet kansloos is. Wat ik eerder schreef, is nu voor iedereen duidelijk. De trouwe KNIL Ambonezen werden afgedankt, maar kregen daarna een behandeling die een vluchteling tegenwoordig niet accepteren zal. In de rug gesteund door organisaties op het gebied van mensenrechten. Terwijl de vluchteling recht heeft op gezinsherstel, of te wel gezinshereniging. Nederland zal er alles aan doen om de kinderen en of vrouwen van een vluchteling naar Nederland te halen. Ondanks dat men in een totale chaos het gezin moet weghalen, anders schendt Nederland mensenrechten.

De 350 kinderen en 150 moeders van KNIL Ambonezen? Wat hun lot allemaal is geweest? Dat moet uitgezocht worden tot de bodem. Maar een ding is zeker er zijn schendingen van de mensenrechten gepleegd door de Nederlandse Staat! En dat zal ook in de geschiedenisboeken belanden, de vraag is nu? Hoe komen wij als Molukse volksbeweging(Stichting Maluku4Maluku) er uit met de Nederlandse overheid. Want dit probleem is van ons samen, en samen dienen wij te zoeken naar een oplossing. Een oplossing die is gebaseerd op redelijkheid, billijkheid maar vooral menselijkheid! Vooral voor de personen die slachtoffers zijn geworden van de grove schending van mensenrechten.

Opdat wij niet vergeten! De krans voor de 350 vergeten kinderen, en 150 vergeten moeders van de KNIL Ambonezen. Die in de naam van de koningin Wilhelmina in vijandelijk gebied achtergelaten, en vergeten werden.

Maluku4Maluku

Leo Reawaruw

K

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s